Blonko!

Futurama komt terug!

Behalve dat het een prachtige streek in Italië is, is het nu ook het kleur dat in ons nieuw kantoor tegen de muren kleeft. Er moeten nog enkele kleine hoekjes gedaan worden, maar we moeten nog ietwat wachten tot enkele stukken goed gedroogd zijn.

Volgende week is de vloer aan de beurt. De namiddag en morgen wat tijd inhalen op kantoor, zodat de klanten natuurlijk ook niet in de kou blijven staan… Hopelijk wil wel niemand onmiddellijk vergaderen, want momenteel ben ik zelf ook vrij toscane-getint…

En er zijn foto’s!

Sinds we de sleutels hebben van het nieuw kantoor, doen we er alles aan om zo snel mogelijk erin te kunnen gaan. Jammer genoeg was de vorige huurder een verstokt roker, en heeft hij 4 jaar de muren niet afgewassen, en het tapijt niet vervangen. Helaas, het tapijt was niet meer te redden (iets te veel, te verdachte vlekken) dus dat is eruit gegaan. De kwalijke rook-geur is er meteen ook grotendeels mee verdwenen.

De muren allemaal afgewassen, wat duidelijk nodig was, na een blik op het sopje dat ervan kwam, en dan meerdere laagjes wit om alle bruine randen weg te krijgen… Wat een geluk dat Maaike komen helpen is, zodat het nog iets sneller vooruit gaat. Gisteren, vandaag en morgen is het vooral schilderen geblazen (geweest). Na wat tegenslag met de verf in eerste instantie, lijkt het nu toch te vlotten. We doen meteen alles in orde (plafond en zo ook een extra laagje), zodat we goed zitten voor een eind. Het is nu ook eenvoudig, er is nog niemand die daar moet werken of in de weg zit… Morgen zou alles klaar moeten zijn voor de finale laag, en wordt het kleurtjes kiezen. Misschien nemen we morgen ook eens foto’s.

Ofwel wordt het ‘Toscane’, ofwel ‘Marrakesh’. Voor Frank en ik was het eenvoudig. ‘Marrakesh’ is dadels en gedroogd fruit, terwijl ‘Toscane’ ons doet denken aan tomaten en olijfolie. De keuze was voor allebei ‘Toscane’. Toch hebben we maar testers meegenomen, en zullen we eens zien wat het geeft als je dadels en tomaten tegen de muur uitsmeert…

Tijdens de werkzaamheden hebben we al bezoek gehad van de buren links (‘All Ways’ reizen of zo, vooral cruises), van een stuk of 10 bewoners van boven ons uit de appartementen die daar zitten, die ons kwamen ondervragen over de bestemming van de ruimte, en hebben we kennis gemaakt met het bedrijf rechts (vraag me de naam niet, ik kan het niet onthouden), die op onze parkeerplaats stonden .

Verder hebben we te horen gekregen dat Belgacom meer dan zijn tijd neemt om lijnen te installeren, of slechte vakantieregelingen opstelt. Dat zal tijdelijk behelpen worden. Ah, we zien wel…

Niet bij Openminds, maar bij onze partners van Netlash! MySQL en PHP moet op je resumé staan, en je sollicitatie begint met een spannende zoektocht! Zeker een aanrader als je werk zoekt!

En als je niets te doen hebt, mag je altijd komen kuisen in onze nieuwe buro .

Blijkbaar is de wireless kaart in deze laptop stukken beter dan de crap die ik gebruikte bij mijn vorige, want momenteel post ik dit vanuit mijn tuin, zonder al te veel te moeten mikken met mijn laptop (en nog heb ik 66% ontvangst). Fijn, fijn. Gisteren een fijne BBQ gedaan, met wat vrienden, en vandaag is het stripdag… (geen paniek, we hebben het over een andere passie van mij, het lezen van strips)

Gisterennamiddag zijn we nog snel even binnnengesprongen in De Poort, en enkele nieuwe aanwinsten zijn “De Eeuwige Oorlog” van Marvano/Haldeman, “Magasin General” van Loisel en Tripp, “De herberg aan het eind van de Wereld; voetsporen in het zand” van Prugne & Oger, en het volledige pakket van “Pandora’s Box” van een kudde mensen. Daarnet heb ik me al door de Eeuwige Oorlog gelezen. Fijn verhaal, zeer ’80′s (het is dan ook een reeks die al iets ouder is) en moraliserend verhaal met een vreemde kijk op de toekomst. Het verhaal is goed verteld, en het leest vlot. Je ziet ook mooi de verandering in stijl die op het eind goed aansluit met de stijl van “een Nieuw Begin”. We hadden al de twee volgende reeksen (“Een nieuw begin”, die begint waar “de Eeuwige Oorlog ophoudt en “Dallas Bar”, iets verder in de toekomst, met een verhaallijn die wat los staat van de twee andere reeksen), en deze is zeker een mooie aanvulling.

Na deze posting zal ik me eens laten gaan in Magasin General. Loisel werkte mee aan “Op zoek naar de tijdvogel”, een reeks die al lang in mijn zus haar collectie zit, en die ik al enkele tientallen keren herlezen heb. We zien wel wat het geeft…

Vanavond misschien nog eens rustig de BBQ aanzetten, en nog eens de desserts van gisteren maken, die wel enorm goed smaakten (appeltje in schijfjes, wat kaneel, wat (riet)suiker, stukje cake en een scheut amaretto of Grand Marnier in een pappilot (beetje inboteren!) in de kolen leggen; als het warm is, snel een bolletje ijs erop en eten maar). Er zal wel nog ergens een glas wijn aan te pas komen, of misschien zal ik mijn muntplant nog eens wat kortwieken en mezelf voorzien van een mojito… Het werd verdorie tijd dat het eens schoon weer werd…