dns redundantie, hoe het niet moet
Wednesday, August 23rd, 2006Vandaag had ik problemen met een externe site. Om eerlijk te zijn, gewoon met een stukje van een site, met een image die ingeladen werd van een andere locatie. Deze bleek niet binnen te komen, en een stukje van de pagina kon door firefox niet onmiddellijk getoond worden.
Wat doet een geek? Juist, een shell open gooien, en eens kijken waar het probleem steekt. Simpel probleem want vanaf stap 1 krijgen we al vodden, want een eenvoudige
host www.dedomeinnaam.tld
gaf niets! Zeer vreemd. Snel een
whois www.dedomeinnaam.tld
en even kijken. Twee nameservers, wat dus niet slecht is… Ns1 en ns2.eenprovider.tld. Maar, er was iets wat me opviel… ns1 en ns2 hadden beiden hetzelfde IP, en dat bleek niet te pingen. Zie hieronder (één en ander gemaskeerd):

Het was een nederlandse provider, met zijn materiaal ergens in duitsland, en ergens onderweg stopte een traceroute. Krak!
So far de redundancy. Idioten! We zorgen er zelf zoveel mogelijk voor dat alle nameservers altijd werken, en dat deze wat verspreid staan (machine, rack, datacentra en netwerk). Het is ook vrij eenvoudig dat te doen, en moet niet altijd direct fysieke euro’s kosten. Toen we net begonnen waren (nostalgie!), hadden we gewoon een deal met een andere zelfstandige. Wij waren backup van hem, en hij van ons. Ondertussen is alles in eigen beheer, maar één van de drie nameservers is niet binnen ons netwerk gelocaliseerd, en staat fysiek op een machine (die ik trouwens nog nooit van dichtbij heb gezien) op een server ergens in Nederland. Replicatie van de database zorgt voor up-to-date informatie, en bij problemen gaat hij gewoon verder met de data in zijn database (die dan een niet-gesyncte slave is), tot de verbinding terug hersteld wordt…