De bank, uw vriend…not!
Vandaag moesten we een overschrijving doen naar Zweden voor een bedrag van 120 zweedse kronen. Op de factuur stond mooi een IBAN/BIC code en dus nam ik de telefoon, en gaf ik de opdracht deze te betalen aan onze bank, aangezien ik dit zelf niet in onze online-banking kan. Ik ken de wisselkoersen niet uit mijn hoofd, laat staan dat ik weet hoeveel er onderweg blijft kleven aan de verschillende instanties, en overschrijvingen, daar is een bank toch voor?
Enkele momenten later was de betaling een feit. In het overzicht verscheen een overschrijving van een dikke €13 (de 120 kronen) naar de juiste rekening. Daarnaast zag ik een andere transactie, van om en bij de €26. De details vertelden me dat deze €26 de correspondentiekost met de bank, de verwerkingskosten en alle andere mogelijke kosten die ze blijkbaar maar konden bedenken bevatte. Meer dan het dubbele van wat ik diende over te schrijven! Que?
Weer een illusie minder (“kom bij ons, wij zijn er voor KMO’s”), en terug de bevestiging dat elke bank een geldwolf is. Kon ik maar €26 vragen aan elke klant die ons belt, en het zelf onmiddellijk van hun rekening kunnen aftrekken.
In het vervolg reken ik dat dus zelf om, gooi ik er een 5-tal euro bovenop, en geef ik deze gewoon in, en hopen we dat het bedrag dat overblijft aan de andere kant juist of meer dan juist is. Pech voor de zweedse boekhouding, als ze het willen terugstorten, zullen zij hun bank mogen contacteren, ik durf de mijne niet meer te bellen, een betaallijn bellen is goedkoper.