Blonko!

Het is me wat, de dag van vandaag. Op ispam (die naam toch) las ik 2 artikels over internet-criminaliteit.

Het eerste handelt over de arrestatie van Robert Alan Soloway, iemand die gezien wordt als één van de 10 grootste spammers. Een goede zaak dus, nog 999999 andere te gaan. Dat ze maar een goed voorbeeld stellen, en die mens serieus laten boeten voor alle problemen die we hebben de dag van vandaag (op spamvlak natuurlijk, aan andere zaken zoals de oorlog in Irak en zo zal ie wel geen schuld hebben).

Het tweede artikel is een stuk hilarischer (en komt oorspronkelijk van heise.de). Het vertelt het verhaal van een glasvezelkabel die verdwenen is van de bodem van de oceaan. Deze kabel maakte deel uit van de TVH (Taïland, Vietnam en Hongkong) kabel, die de drie eerdergenoemde landen moet verbinden. Pijnlijk. Zeker als je weet dat Vietnam blijkbaar maar met 2 kabels verbonden is… was, want nu is er dus maar één meer. Het internet in Vietnam is drastisch vertraagt (doet me denken aan IT Crowd).

Verderop lees je ook nog dat de recherche echter wel al een goed spoor heeft… Ze hebben een schip gevonden met 60 ton glasvezel aan boord. Toevallig genoeg heeft de eigenaar nog andere boten, waar nog eens 40 ton glasvezel gevonden is. Hmmmz, onschuldig tot het tegendeel bewezen is, maar hier zit toch een reukje aan…

Als er enkel blauwe smurrie uit mijn tandpastatube komt, en niet de heilige driekleurigheid, zijn mijn tanden dan glimmend, maar niet proper en beschermd? Of is de smurrie gelijk, enkel een andere kleurstof (de vraag betreft “Colgate”, als dat ertoe zou doen)?

Op de blog van Panda Software (de makers van het Antiviruspakket), stond enkele dagen terug een artikel over de interface van een botnet.

Zo zie je eens de interface die door spam-verzenders gebruikt wordt, en hoe een botnet gecontroleerd wordt. Deze ziet er vrij goed en clean uit, en geeft goede informatie… Ze hebben hun zaakjes goed geregeld, die spammers…

Meer screenshots en uitleg op het artikel.

Sinds ik de laatste editie van Stripgids het intervieuw met Jeff Smith had gelezen, ben ik een tweetal weken geleden één van de 9 delen van Bone gaan inlezen. Het sprak me meteen aan, en dit weekend heb ik mezelf verwend met “Bone”, de integrale editie (engelstalige). 1332 pagina’s stripplezier, een hele boterham dus.

 

Verder hebben we ook nog “De Muzikant” en “Kruisjessteken” van Marjane Satrapi gekocht, en “De maagd en de neger”, van Judith Vanistendaal dat veel lovende kritiek krijgt. We zullen zien als het wat wordt…

Bon, ik ga aan het lezen slaan…

Altijd fijn als “anderen” interesse tonen in je bedrijf; wel pijnlijk als de designer grafisch wat minder sterk is .

Oh, al bij al zien we elkaar wel graag, ze vermelden ons zelfs op hun website (al is het normaal in 1 woord geschreven, maar we hebben ze er al op gewezen, dus dat komt wel goed)…