bah, politiek
Bon, de crisis is dus blijkbaar compleet, België blijkt een onbestuurbaar land en de politiekers zijn niet in staat om na bijna een half jaar -geschrokken? Ja, een heel half jaar, dat klinkt indrukwekkender dan 175 dagen- ook maar iets van een oplossing te vinden.
Ikzelf heb natuurlijk de oplossing ook niet in pacht, maar als ze nu eens allemaal gewoon naar enkele mannen-in-de-straat stappen, en vragen wat opgelost moet worden, wees er dan maar zeker van dat je “dure diesel” hoort, en niet de meeste mambo-jambo dat al wekenlang door ons strot geramd wordt via de media. En ja, de problemen zijn logisch als je het vanuit het standpunt van de politiekers en de partijen bekijkt, maar dat is niet echt het juiste perspectief denk ik.
Wat me echter opvalt, waarom zijn de mensen zo apathisch over heel dit debacle? Waarom zien we nog geen betogingen, geroezemoes in de wandelgangen, oproepen van de bevolking dat ze nu wel eens iemand zijn smoel op hun TV-scherm willen zien die ervoor zal zorgen dat de gewone-mensen-problemen aangepakt worden, een signaal dat heel die onnozeliteit afgelopen moet zijn, en dat ze nu maar eens gewoon oplossingen moeten vinden. Hebben de mensen echt nog zo’n geloof dat het toch wel goed gaat aflopen, of denken ze dat er niets zal veranderen als er nu iets gedaan wordt of gewoon niets?
En ik dan? Vreemd genoeg kan het me wel schelen, maar ik weet niet hoe ik ook maar iets zou kunnen doen aan heel dit circus. Ik vermoed dat ik niet de enige ben met dat dubbel gevoel.
December 3rd, 2007 at 10:02
Apathisch zou ik niet zeggen. Maar in tegenstelling tot andere zaken waar mensen wel op straat komen, denk ik dat men zich hier minder betrokken voelt. Toch in concreto.
En ‘t is geen gemakkelijk onderwerp, dat Vlaanderen/Wallonie gedoe. Ik hoor de klok aan beide kanten luiden, en ‘t is uiteindelijk gelijk in Israël of Ierland of de Turken buurt in Gent: “die anderen zijn niet gelijk mij en ik heb dat niet graag en ik wil er niet van weten, weg ermee.”
Niemand heeft zonder meer gelijk. Enfin, ge zijt niet alleen.
A strange game. The only winning move is not to play. How about a nice game of chess?
December 3rd, 2007 at 10:23
Wat mij het meest van al stoort is dat er nog altijd een kloof is tussen Vlamingen en Walen. Neem nu het feit Brussel-Halle-Vilvoorde, ze geraken er blijkbaar niet uit. Mijns inziens maakt het toch niet echt uit of ze in Halle en Vilvoorde kunnen stemmen op Waalse politici. Waarom de lijn niet doortrekken? We stemmen toch voor een Federale regering? Dus zou het eigenlijk niet meer dan normaal zijn dat iedereen op iedereen kan stemmen, als ik wil stemmen op een Waalse politicus dan zou dat eigenlijk moeten kunnen…
Anyway, het feit dat er niemand van wakker ligt is omdat het niet echt voelbaar is dat we geen regering hebben. Zoland niemand financieel iets voelt gebeurt er niet veel. Mss om sommige mensen eens wakker te schudden toch eens de nadruk leggen op het feit dat we momenteel 2 regeringen aan het bekostigen zijn. De vorige én de ‘nieuwe’.
En als gewone man in de straat vind ik dat de benzine/dieselprijzen mogen dalen alsook de hoge accijnzen op tabak.
December 3rd, 2007 at 01:09
Mensen komen meestal enkel op straat als ze’t in hun portefeille voelen of als ze media hun diets maakt dat ze best de straat opkomen (blaat blaat blaat gedrag). Er is trouwens wel een betoging geweest, niet enkel voor het behoud van België maar ook, en vooral, om de politieke minkukels duidelijk te maken dat BHV of een Vlaamse vertegenwoordiger bij de NMBS hun hoegenaamd niet interesseert. Nee, ze willen ‘s avonds liefst een echt vette vis in de pan en geen denkbeeldige die hun door’n Vlaamse springveer voorgehouden is.
Heb je ooit al eens aan ‘n buitenlander (en dan moet je niet enkel denken aan Amerikanen, ook mensen in pakweg Tsjechië of Estland) de situatie hier proberen uit te leggen. Terwijl je’t politiek bestel uit de doeken doet voel je je al zo idioot als’t maar zijn kan. Als je dan de blik van je gesprekspartner ziet …
God, als ze zo nog even wat voortdoen kunnen we binnenkort een presidentsverkiezing houden tussen een ex-judocoach en ‘n halve wasbak. Als dat niet iets is om mee uit te pakken.